மகிழ்ச்சியாக வாழும் வழி
1இந்த உலகில் இரண்டு வகையான மனிதர்கள் உள்ளனர்.이 세상에는 두 가지 종류의 사람이 있습니다.
2இதன் விளைவாக, துரதிர்ஷ்டமானவர்களும் இருக்கிறார்கள், அதே சமயம் மகிழ்ச்சியானவர்களும் இருக்கிறார்கள்.결과적으로 논해서 불행한 사람이 있는가 하면 행복한 사람이 있는 것입니다.
3மகிழ்ச்சி என்பது மனதிலிருந்து வருவதுதான்; மகிழ்ச்சி என்பது நல்ல வாழ்க்கைச் சூழல் இருப்பதால் வருவது அல்ல.행복이라는 것은 마음속에서 나오는 것이지 행복이라는 것은 이제 생활환경이 좋아서 행복한 것이 아닙니다.
4ஒருவரின் மனம் மகிழ்ச்சியாகவும், இன்பமாகவும், சந்தோஷமாகவும் இருக்க வேண்டும்; அந்த நபரின் மனம் எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தால் தான் அவர் சந்தோஷமாக இருப்பார்.마음이 기쁘고 즐겁고 행복해야, 그 사람이 마음이 항상 기뻐야 행복한 것이지.
5அந்த நபரின் மனம் எப்போதும் சோகமாக இருந்தால் அல்லது அந்த நபரின் மனம் குறைபாடுகளுக்கும் அதிருப்திக்கும் மத்தியில் வாழ்ந்தால், அவர் ஒரு துரதிர்ஷ்டமான மனிதர்.그 사람 마음이 항상 슬프거나 그 사람 마음이 불평불만 속에서 살면 그 사람은 불행한 사람입니다.
6ஆகவே, மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கையை வாழும் ஒருவரைப் பார்க்கும்போது, அவருக்கு ஒரு சரியான வாழ்க்கை தத்துவம் நிலைபெற்றிருப்பதை நாம் காணலாம்.그래서 사람이라는 것은 행복한 삶을 영유하는 사람을 보면 올바른 인생철학이 서 있는 것입니다.
7ஒரு சரியான வாழ்க்கை தத்துவம் என்பது, மதிப்பீடுகள் நிலைபெற்றவர்களிடம் மட்டுமே இருக்கும்.올바른 인생철학이라는 것은 가치관이 성립된 사람에게만 있는 것입니다.
8அதாவது, மனிதர்கள் வாழும்போது, மனநிறைவுடன் வாழ்பவர்களும் இருக்கிறார்கள், குறைபாடுடன் வாழ்பவர்களும் இருக்கிறார்கள்.말하자면 사람이 살아가는 데 있어서 마음에 만족한 사람이 있고 부족한 사람이 있습니다.
9அது அனைத்தும் மதிப்பீடுகள் உள்ளவர்களிடம் மட்டுமே மனநிறைவாக இருக்கும்; மதிப்பீடுகள் இல்லாதவர்களிடம் மனநிறைவு இருக்காது.그것이 전부 가치관이 있는 사람에게 만족함이 있는 것이지, 가치관이 없는 사람에게는 만족한 마음이 없는 것입니다.
10மதிப்பீடுகள் நிலைபெறுவது என்பது, 영생 எனும் நம்பிக்கையில் மட்டுமே உள்ளது; நம்பிக்கை இல்லாதவர்களுக்கு மதிப்பீடுகள் நிலைபெறாது.가치 성립이라는 것은 영생의 희망 속에서만이 있는 것이지 희망이 없는 사람에게는 가치 성립이 되지 않습니다.
11ஆகவே, மனதின் மதிப்பீடுகளை நிலைநிறுத்த நம்பிக்கை இருக்க வேண்டும்; நீங்கள் அனைவரும் 영생 எனும் நம்பிக்கையுடன் 승리제단 வருகிறீர்கள், இல்லையா?그래서 마음의 가치 성립을 이룩하려면 희망이 있어야 하는데, 여러분들이 영생의 희망을 가지고 승리제단 나오고 있죠?
12영생 எனும் நம்பிக்கை இல்லாதவர்கள் யாராவது இருக்கிறார்களா? இல்லை, இல்லையா?영생의 희망이 없는 사람 있어요? 없죠.
13ஒருவருக்கு, 영생 எனும் நம்பிக்கை உள்ளவர்களிடம் மட்டுமே மதிப்பீடுகள் நிலைபெறும்.바로 사람은 영생의 희망이 있는 사람에게만 가치 성립이 되는 것입니다.
14ஆகவே, உறுதியான மற்றும் அசைக்க முடியாத மதிப்பீடுகளைக் கொண்ட ஒருவரால் மட்டுமே மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கையை வாழ முடியும்.그래서 가치관이 확고부동하게, 있는 사람이 바로 행복한 생활을 영유할 수가 있다는 것입니다.
15ஏன் அப்படி என்றால், 영생 எனும் நம்பிக்கையுடன் வாழ்பவர்களுக்கு, 영생 எனும் மதிப்பீடுகள் நிலைபெறுகின்றன.왜 그러냐 하면 영생의 희망을 갖고 사는 사람들은 영생의 가치관이 성립되는 것입니다.
16அதாவது, நான் கஷ்டப்பட்டாலும், அது 영생 எனும் பாதையில் செல்வதால் ஏற்படும் கஷ்டம் என்று நினைப்பதால், கஷ்டப்பட்டாலும் மனதளவில் திருப்தி அடைவேனா, அடைய மாட்டேனா?말하자면 내가 고생을 해도 영생의 길을 가기 때문에 고생한다고 생각하기 때문에 고생을 해도 마음속으로는 만족할까요, 만족하지 않을까요?
17திருப்தி அடைவேன், இல்லையா?만족하죠.
18ஆகவே, ஒருவரின் வாழ்க்கை தத்துவம் சரியாக இருந்தால் தான், அவர் இந்த உலகில் மகிழ்ச்சியாக வாழ முடியும்.그래서 사람이 그 인생철학이 똑바로 서야 그래야 바로 그 사람이 행복하게 세상을 사는 것입니다.
19வாழ்க்கை தத்துவம் சரியாக இல்லாதவர்கள், எவ்வளவு அறியாதவர்களாக இருக்கிறார்களோ, அவ்வளவு அதிகமாக சோம்பேறித்தனமான வாழ்க்கையை வாழ முனைகிறார்கள்.인생철학이 바로 서지 못한 사람은 무식한 사람일수록 무위도식하는 생활을 하게 되어있습니다.
20அவர்கள் உணவை மட்டுமே நம்பி வாழ்வதால், வயிறு நிறைய சாப்பிட்டால் திருப்தி அடைவார்கள்; பசியாக இருந்தால், பசியைப் போக்க கடுமையாக முயற்சி செய்வார்கள்.먹는 거에만 의지해서 살기 때문에 배불리 먹으면 만족을 하고, 배가 고프면 그냥 배고픈 것을 채우려고 애를 쓰고 기를 씁니다.
21ஆகவே, திருடுவதற்கும் தயங்க மாட்டார்கள்; அண்டை வீட்டுக்குச் சென்று திருடவும் செய்வார்கள்.그러니까 도둑질도 마다하지 않고, 이웃집에 가서 도둑질도 하게 되는 것입니다.
22ஆனால், வாழ்க்கை தத்துவம் சரியாக உள்ள ஒருவர், அடுத்தவரின் பொருளை எடுத்தால், அந்த நபர் தன் பொருளை இழந்தபோது மனம் வருந்துவாரா, வருந்த மாட்டாரா?그러나 사람이 인생철학이 바로 서 있는 사람은 남의 것을 가지면 그 사람이 자기 것을 잊어버렸을 때 마음이 아플까요, 안 아플까요?
23மனம் வருந்துவார், இல்லையா?마음이 아프겠죠?
24அப்படியானால், அடுத்தவரின் பொருளைத் திருடியவரின் மனம் அமைதியற்றதாக இருக்குமா, இருக்காதா?그러면 남의 것을 훔친 사람은 마음이 불안할까, 안 불안할까?
25அமைதியற்றதாக இருப்பதால், தூங்கும்போது கூட கால்களை மடக்கித் தூங்குவாரா, நீட்டித் தூங்குவாரா?불안하니까, 잠잘 때에도 다리를 오그리고 잘까요, 펴고 잘까요?
26கால்களை மடக்கித் தூங்குவார், இல்லையா?다리를 오그리고 자죠?
27ஆகவே, இந்த உலகத்தில் ஏன் அப்படி வாழ்கிறார்கள் என்பதுதான் கேள்வி.그래서 바로 세상을 왜 그렇게 사느냐 이것입니다.
28கால்களை நீட்டி, சுதந்திரமாக வாழக்கூடிய இந்த உலகத்தில், ஏன் அப்படி அமைதியற்றதாக வாழ்கிறார்கள் என்பதுதான் கேள்வி. புரிகிறதா?세상을 얼마든지 다리를 뻗고 자유자재로 살 수 있는 세상을 왜 그렇게 불안하게 사느냐 이것입니다. 아시겠습니까?
29ஆகவே, மக்கள் அறியாதவர்களாக இருப்பதால், சரியான தத்துவம் நிலைபெறவில்லை.그러니까 바로 사람이 무식하니까 올바른 철학이 확립되어 있지 않은 것입니다.
30மனிதர்கள் என்பவர்கள், 이제 그대로, சிறுவயதிலிருந்தே கல்வி பெற்று வளர்ந்தவர்கள், அவர்களின் ஒழுக்கக் கோட்பாடுகளும் வாழ்க்கை தத்துவமும் நிலைபெற்றிருக்கும்.사람이라는 것은, 이제 그대로, 그 어려서부터 교육을 받고 자란 사람들은 그 도덕관이나 인생철학이 확립되어 있습니다.
31ஆகவே, நான் அடுத்தவரின் பொருளை எடுத்தால், அதை இழந்த அந்த நபர் எவ்வளவு மனம் வருந்துவார் என்று நினைத்து, திருடும் எண்ணத்துடன் உள்ளே சென்றாலும், திரும்பி வெளியே வந்துவிடுவேன். அப்படித்தானே?그래서 바로 내가 저 사람 것을 가지면, 잃어버린 그 사람이 얼마나 마음이 아파할지 생각하고 훔칠 마음을 가지고 들어갔지만 되돌아 나오게 되어있는 것입니다. 그렇죠?
32ஆகவே, மனிதர்கள் இந்த உலகில் அமைதியற்றதாக வாழக்கூடாது.그래서 사람이라는 것은 세상을 불안하게 살지 말고,
33மனிதர்கள் என்பவர்கள், இந்த உலகில், 이제 그대로, எப்போதும் நன்றியுடனும் மனநிறைவுடனும் வாழும் ஒருவராக இருக்க வேண்டும்; அப்படியானால் தான் அனைத்து காரியங்களும் அப்படியே நன்றாக நடக்கும்.사람이라는 것은, 이 세상을, 이제 그대로, 항상 감사하며 만족한 마음을 가지고 사는 이러한 사람이 되어야 그대로 모든 일이 잘되게 되어있는 것입니다.
34அமைதியற்ற மனதை வைத்திருந்தால், அந்த அமைதியற்ற மனது முகத்தில் வெளிப்படுமா, வெளிப்படாதா?불안한 마음을 가지면, 얼굴에 불안한 마음 가진 것이 나타날까, 안 나타날까?
35வெளிப்படும், இல்லையா?나타나죠.
36ஆகவே, மக்கள் அவர்களுடன் வியாபாரம் செய்ய அல்லது பழக முயற்சி செய்தாலும், அவர்களின் முகத்தில் அமைதியற்ற மனது இருப்பதையும், பயத்தால் நிறைந்த மனது இருப்பதையும் பார்த்தால், அவர்களின் தோற்றம் அசிங்கமாக இருக்குமா, அழகாக இருக்குமா?그래서 사람들이 거래를 하려고 상대를 하려고 해도 얼굴을 보니까 불안한 마음을 갖은 상태고, 공포에 질린 마음을 가지고 있는 고로 인상이 흉측할까, 아름다울까?
37அசிங்கமாக இருக்கும், இல்லையா?흉측하죠.
38ஆகவே, அந்த நபருடன் வியாபாரம் செய்ய முயற்சி செய்தாலும், அவர்களின் தோற்றம் அசிங்கமாக இருந்தால், திரும்பிச் செல்வார்களா, செல்ல மாட்டார்களா?그러기 때문에 그 사람을 상대로 해서 거래를 하려고 하더라도, 인상이 흉측하면 돌아서, 안 돌아서?
39திரும்பிச் செல்வார்கள், இல்லையா?돌아서죠.
40ஆகவே, எப்போதும் நம்பிக்கையுடன் வாழும் ஒருவருக்கு மன அமைதி இருக்குமா, இருக்காதா?그래서 사람이 항상 희망 속에서 사는 사람은 마음의 여유가 있어요, 마음의 여유가 없어요?
41மன அமைதி இருக்கும், இல்லையா?마음의 여유가 있죠.
42மன அமைதி உள்ள ஒருவரின் முகத்தில் புன்னகை தோன்றுமா, பயம் தோன்றுமா?마음의 여유가 있는 사람은 얼굴에 미소가 띠어요, 얼굴에 공포가 띠어요?
43புன்னகை தோன்றும், இல்லையா?미소가 띠죠.
44ஆகவே, மனிதர்கள் எப்போதும் நம்பிக்கையுடன் வாழ வேண்டும், உறுதியான வாழ்க்கை தத்துவத்துடன் வாழ வேண்டும்; அப்படியானால் தான் அந்த நபர் இந்த உலகில் மனநிறைவுடன் வாழ முடியும், மகிழ்ச்சியாக வாழ முடியும்.그래서 항상 사람은 희망을 갖고, 사람은 확실한 인생철학을 갖고 살아야 그래야 그 사람이 세상을 만족하게 살게 되어있고, 이 세상을 행복하게 살게 되어있는 것입니다.
45ஆகவே, நீண்ட காலம் வாழ்வதற்கும், நீண்ட காலம் வாழாததற்கும் காரணம் என்னவென்றால், நீண்ட காலம் வாழாதவர்கள் மன அமைதியற்றும், பதட்டத்துடனும் இருப்பதால், அவர்களின் மனதில் எப்போதும் மகிழ்ச்சி இல்லாததால், அவர்கள் எப்போதும் பயத்தில் வாழ்கிறார்கள்.그래서 오래 살고 오래 못 사는 이유가, 오래 못사는 사람은 마음이 불안하고 초조해서 항상 그 마음이 기쁨이 없기 때문에 항상 공포 속에서 사는 거죠.
46அப்படிப்பட்டவர்கள், எப்போதும் பயத்தில் வாழ்பவர்களின் இரத்தம் கெட்டுப்போகும்.그런 사람은 항상 공포 속에서 사는 사람은 피가 썩습니다.
47இரத்தம் கெட்டுப்போகும் ஒருவரின் முகம் கருமையடைந்து, அவர்களின் தோற்றம் மிகவும் அசிங்கமானதாக மாறிவிடும்.피가 썩는 사람은 얼굴이 거무죽죽해져 가면서 인상이 아주 흉측한 인상으로 변해가는 것입니다.
48ஆகவே, இளமையில் அதிகம் வெளிப்படாவிட்டாலும், ஒரு குறிப்பிட்ட வயதை அடைந்த பிறகு, அதாவது நடுத்தர வயது அல்லது அதற்கு மேல் ஆன பிறகு, அந்த நபரின் மனநிலை முகத்தில் வெளிப்படும்.그래서 젊었을 때는 별로 나타나지 않지만 나이가 어느 정도 중년 급 이상 먹으면 그 사람의 마음 상태가 얼굴에 나타나게 되어있는 것입니다.
49ஆகவே, ஒருவர் நடுத்தர வயது அல்லது அதற்கு மேல் ஆன பிறகு, இயற்கையாகவே அவர்களின் தோற்றம் மோசமடைவதால், நெருங்கிய நண்பர்கள் உறவைத் துண்டித்துக்கொள்வார்கள், மேலும் நெருக்கமாகப் பழகிய அண்டை வீட்டாரும் விலகிச் செல்வார்கள். அப்படித்தானே, இல்லையா?그래서 사람이 중년 급 이상만 되면 자연이 인상이 나빠지니까, 가까웠던 친구가 끊어지고, 또 가까이 지내던 이웃사촌이 멀리하게 되는 것입니다. 그래요, 안 그래요?
50ஆகவே, இந்த உலகில் ஒருவருக்கொருவர் ஒத்துழைப்பு இருந்தால் தான் வாழ முடியும்; ஒருவருக்கொருவர் ஒத்துழைப்பு இல்லாவிட்டால், இந்த உலகில் வாழ முடியாது.그래서 바로 세상은 서로 협조가 되어야 살아가는 것이지 서로가 협조가 안 되면 세상을 살아갈 수가 없는 것입니다.
51ஆகவே, நீங்கள் இப்போது சுவிசேஷம் செய்தாலும், அதைப் பெறுபவர் கேட்க ஒத்துழைத்தால் தான் சுவிசேஷம் நடக்கும்; கேட்க விரும்பாமல் தலையைத் திருப்பிக்கொண்ட ஒருவரிடம் எவ்வளவுதான் பேசினாலும் கேட்பாரா?그래서 이제 여러분들이 전도를 해도 전도를 받는 사람이 이제 들으려고 협조를 해야 전도가 되는 것이지, 안 들으려고 고개를 돌린 사람한테 암만 이야기해 봐야 들어요?
52கேட்க மாட்டார்கள்.안 듣는 것입니다.
53ஏன் அப்படி ஆனது என்பதை நாம் சிந்திக்க வேண்டிய அவசியம் உள்ளது.왜 그렇게끔 됐느냐 하는 것을 우리는 생각할 필요가 있는 것입니다.
54என் முகம் என்பது, மனிதனின் முகம் என்பது, மனதை வரையும், மனதை அப்படியே வெளிப்படுத்தும் ஒரு திரை போன்றது.내 얼굴이 바로 사람의 얼굴이라는 것은 마음을 그리는, 마음을 그대로 나타내는 그러한 화면과 같습니다.
55ஆகவே, முகம் எப்போதும் புன்னகையுடன், எப்போதும் திருப்தியான சிரிப்பை வெளிப்படுத்தும் ஒருவரின் தோற்றம் நல்லதா, இல்லையா?그러기 때문에 얼굴이 항상 미소를 띠면서 항상 만족한 웃음을 띠우는 사람은 인상이 좋아요, 안 좋아요?
56தோற்றம் நல்லது, இல்லையா?인상이 좋지요.
57ஆனால், மனம் எப்போதும் அமைதியற்றதாகவும், எப்போதும் ஏதோ ஒன்றால் துரத்தப்படும் பயத்திலும் வாழும் ஒருவரின் தோற்றம் மோசமாகுமா, நன்றாகுமா?그러나 항상 마음이 불안하고 항상 무엇엔가 쫓기는 공포 속에서 사는 사람은 인상이 나빠질까, 좋아질까?
58மோசமாகும், இல்லையா?나빠지는 거죠.
59ஒருவர் எவ்வளவுதான் தன் தோற்றத்தை நன்றாகக் காட்ட முயற்சி செய்தாலும், மனம் எப்போதும் அமைதியற்ற நிலையில் நடுங்கிக்கொண்டிருந்தால், மனம் எப்போதும் குறைபாடுகளுக்கும் அதிருப்திக்கும் மத்தியில் வாழ்ந்தால், முகம் சுருங்குமா, சுருங்காதா?자기는 아무리 인상을 좋게 하려고 노력을 해도 마음이 항상 불안에 떨고, 마음이 항상 불평불만 속에서 사는 사람은 얼굴이 찌그러질까, 안 찌그러질까?
60எவ்வளவுதான் அழகாகக் காட்ட ஒப்பனை செய்தாலும் அழகாகத் தெரியாமல், அந்த முகம் சுருங்கி, சுருக்கங்கள் தொடர்ந்து ஏற்படுவதால், தோற்றம் மோசமாகுமா, ஆகாதா?아무리 예쁘게 하려고 화장을 해도 예뻐지지 않고, 그 얼굴이 자꾸 찌그러져서 주름살이 자꾸 생기니까 인상이 나빠져, 안 나빠져?
61மோசமாகும், இல்லையா?나빠지죠.
62ஆகவே, மனிதர்கள் ஒப்பனை செய்வதில் மட்டுமே கவனம் செலுத்த வேண்டியதில்லை.그래서 사람이 화장을 하는 데만 치중할 필요가 없는 것입니다.
63முதலில் மனதிற்கு ஒப்பனை செய்யுங்கள் என்று நான் சொல்கிறேன்.우선 마음의 화장을 하시라 이 말입니다.
64மனதிற்கு ஒப்பனை செய்தால், மனம் முழுமையாகத் திறந்து, எப்போதும் தூரநோக்குடன் பார்க்கும்; குறைந்தபட்சம் 10, 100, 200 ஆண்டுகள் முன்னோக்கிப் பார்த்து, நித்திய காலத்திற்கும் முன்னோக்கிப் பார்க்கும் வாழ்க்கையை வாழ்ந்தால், ஒருவரின் மனம் எல்லையற்றதாக விரிவடையும்.마음의 화장을 하면 마음을 활짝 피고 항상 멀리 내다보고, 적어도 사람은 10년 100년 200년을 내다보고 영원무궁토록 내다보는 생활을 하면 사람의 마음이 한없이 커지는 것입니다.
65மனிதனின் மனம் ஒரு ரப்பர் பலூன் போன்றது; மனதை வளர்த்தால் எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் வளரும்.인간의 마음이라는 것은 고무풍선과 같아서 마음을 키우면 얼마든지 커지는 것입니다.
66ஆகவே, ஒருவருக்கு நம்பிக்கை இருந்தால், அந்த நம்பிக்கை அளவுக்கு அவரின் மனம் படிப்படியாக விரிவடையும்.그래서 사람이 희망을 가지면 희망을 갖는 것만큼 그 마음은 점점 커지는 것입니다.
67ஆகவே, ஒருவர் வாழும்போது, இயற்கையாகவே மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கையை வாழ நேரிடும்.그래서 사람이 생활을 할 때에 자연히 행복한 생활을 하게 되어있는 것입니다.
68மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கை என்பது, மனநிறைவான இதயத்தில் பூக்கும் ஒரு மலர். மனநிறைவான இதயம்.행복한 생활이라는 것은 만족한 마음속에서 피는 꽃입니다. 만족한 마음.
69ஆகவே, யதார்த்தத்தில் திருப்தி அடைந்து, எப்போதும் எதிர்கொள்ளும் யதார்த்தத்தில் குறைபாடுகளோ அதிருப்தியோ இல்லாமல், எப்போதும் திருப்தியுடனும், எப்போதும் 하나님-க்கு நன்றி செலுத்தியும் வாழ்ந்தால், முகம் மலர் போலப் பூக்கும்.그러니까 현실에 만족을 하고, 항상 부딪치는 현실에 불평불만을 안 갖고, 항상 만족하고 하나님한테 항상 감사하면서 생활하게 되면, 얼굴이 꽃처럼 피게 되는 것입니다.
70ஆகவே, உங்கள் முகம் உங்கள் வயதுக்கு மீறிய இளமையுடன் இருக்கிறது என்ற வார்த்தைகளைக் கேட்பீர்கள்.그래서 얼굴이 당신은 나이답지 않게 젊다는 말을 듣는 것입니다.
71அப்படிப்பட்ட வார்த்தைகளைக் கேட்பவர்கள் இருக்கிறார்கள், இல்லையா?그런 말 듣는 사람 있죠?
72"வயதுக்கு மீறிய இளமை", "உங்களின் தோற்றம் மிகவும் நல்லது" போன்ற வார்த்தைகளைக் கேட்கும் நேரங்கள் இருக்கின்றன, இல்லையா?나이답지 않게 젊었다, 참 인상이 좋다, 하는 말을, 그런 말을 들을 때가 있죠?
73அது ஏன் அப்படி என்றால், அவர்களின் மனம் அழகாக இருப்பதால் தான்.그것이 왜 그러냐 하면 마음이 아름답기 때문에 그렇습니다.
74மனம் எப்போதும் சகோதரனின் நிலையை என் நிலையாகக் கருதி, சகோதரனின் உடலை என் உடலாகக் கருதி, சகோதரனை 하나님 போல மதித்து சேவை செய்தால், என் மனம் மகிழ்ச்சியடையும். புரிகிறதா?마음이 항상 형제의 사정을 내 사정으로 여기고, 형제의 몸을 내 몸으로 여기고, 형제를 하나님처럼 존경하고 섬기게 되면, 바로 내 마음이 기뻐지는 것입니다. 아시겠습니까?
75ஏன் மகிழ்ச்சியடையும் என்றால், அடுத்தவரை மதித்து, அடுத்தவருக்கு சேவை செய்தால், அடுத்தவரும் என்னைப் பின்பற்றி சேவை செய்வாரா, மதிப்பாரா, மதிக்க மாட்டாரா?왜 기뻐지냐 하면 상대방을 존경하고 상대방을 섬기게 되면 상대방도 따라서 나를 섬겨요, 공경해요, 공경 안 해요?
76மதிப்பார், இல்லையா?공경하죠.
77அப்படியானால், இயற்கையாகவே மகிழ்ச்சியடையுமா, அடையாதா?그러니깐 자연히 기뻐져요, 안 기뻐져요?
78மகிழ்ச்சியுடன் வாழும் ஒருவருக்கும், மகிழ்ச்சியில்லாமல் வாழும் ஒருவருக்கும் உள்ள வேறுபாடு வானத்திற்கும் பூமிக்கும் உள்ள வேறுபாடு போன்றது.기뻐하는 가운데 생활하는 사람과 기뻐하지 않는 가운데 생활하는 사람의 차이는 하늘과 땅 차이입니다.
79மகிழ்ச்சியுடன் வாழும் ஒருவர் எப்போதும் திருப்தியடைவதால், அவர்களின் முகத்தில் திருப்தியான மனது இருந்தால், முகம் வெண்மையாகப் பூக்கும். முகம் வெண்மையாகப் பூக்கும்.기뻐하는 가운데 생활하는 사람은 항상 만족하기 때문에 얼굴이 만족한 마음을 가지면 얼굴이 하얗게 핍니다. 얼굴이 하얗게 펴요.
80ஆனால், குறைபாடுகளையும் அதிருப்தியையும் கொண்டவர்கள் அல்லது பயத்தில் துரத்தப்படும் மனதுடன் வாழ்பவர்கள், அவர்களின் இருண்ட மனம் எப்போதும் அமைதியற்றதாக இருப்பதால், முகம் கருமையாகவும், முக நிறம் படிப்படியாக இருண்டும் போகும்.그러나 불평불만을 갖거나 그렇지 않으면 공포 속에서 쫓기는 마음을 가지고 사는 사람은 마음이 시커먼 마음이 항상 불안하니까 얼굴이 시커멓고 얼굴색이 점점 어두워지는 것입니다.
81ஆகவே, உங்கள் தோற்றம் நல்லது அல்லது கெட்டது என்ற பேச்சு எங்கிருந்து வருகிறது என்றால், மனம் திருப்தியாக இருக்கிறதா, மனம் அமைதியற்றதாக இருக்கிறதா என்பதைப் பொறுத்தது.그래서 여러분들이 인상이 좋다 나쁘다 하는 소리가 어디서 나오냐 하면 마음이 만족하다, 마음이 불안하다 하는데 달려있는 것입니다.
82ஆகவே, மனிதர்கள் என்பவர்கள், எப்போதும் வேதாகமத்தில் என்ன எழுதப்பட்டுள்ளது என்றால், நாளைய காரியங்களைக் குறித்து கவலைப்படாதீர்கள் என்று எழுதப்பட்டுள்ளது, இல்லையா?그래서 사람이라는 것은 항상 성경 속에 뭐라고 쓰여 있냐 하면 내일 일을 염려하지 말라고 쓰여 있죠?
83நாளைய காரியங்களைக் குறித்து கவலைப்படாதீர்கள், அந்தந்த நாளுக்குரிய கவலை அந்தந்த நாளுக்குப் போதும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது, இல்லையா?내일 일을 염려하지 말고 그날의 일은 그날에 족하니라 하였죠.
84ஆகவே, மனிதர்கள் எப்போதும் யதார்த்தத்தில் வாழ்வதால், யதார்த்தத்தில் திருப்தியடைந்து வாழ வேண்டும்; யதார்த்தத்தில் திருப்தியான மனதுடன் வாழும்போது, உலகப் பொருட்களும், உலகப் பணமும், உலகில் விரும்பும் அனைத்தும் என் முன் வந்து சேரும்.그러니깐 항상 사람은 현실 속에서 살기 때문에 현실에 만족을 하고 살아야, 현실 속에서 만족한 마음 가운데서 세상의 물질도 생기고, 세상의 돈도 생기고, 세상의 모든 원하는 것이 내 앞에 오게 되어있는 것입니다.
85ஆகவே, மனிதர்கள் என்பவர்கள் எப்போதும் தனித்துச் செயல்பட்டு, தான் மட்டுமே சிறந்தவன் என்று நினைப்பதால் சிறந்தவர்கள் அல்ல.그러기 때문에 사람이라는 것은 항상 독불장군으로 혼자만 잘랐다고 해서 잘난 것이 아닙니다.
86சிறந்தவர் என்பவர், பலரும் அவரை ஒரு சிறந்தவர், மேன்மையானவர் என்று கூறினால் தான் சிறந்தவர் ஆவார்; தான் மட்டுமே சிறந்தவன் என்று நினைப்பதால் சிறந்தவர் ஆகிவிடுவாரா?잘난 사람은 여러 사람이 위대한 사람이라고 잘난 사람이라고 해주어야 잘나는 거지 혼자만 잘났다고 해서 잘나져요?
87ஆக மாட்டார்.안 잘나져요.
88அதனால்தான், ஒரு மனிதன் எப்போதும், எப்போதும் தன்னைத் தாழ்த்தி, மற்றவர்களை மதித்து, அவர்களை «하나님» போலக் கருதி, எப்போதும் «하나님» போல சேவை செய்யும் தத்துவத்துடன் வாழ வேண்டும். அப்போதுதான் அந்த மனிதனின் மதிப்பு உயர்ந்து, அவனது இருப்பு ஒரு மகத்தான இருப்பாக மாறும். புரிந்ததா?그러기 때문에 사람이라는 것은 항상, 항상 자신을 낮추고 상대방을 존경하고 하나님처럼 여기면서 항상 하나님처럼 섬기면서 사는 철학을 가지고 살아야, 그 사람이 가치가 올라가고 그 사람의 존재가 위대한 존재로 되고 마는 것입니다. 아시겠습니까?
89அப்படியானால், 영생ின் நம்பிக்கையுடன் வாழும் மனிதன் தான் மிகச்சிறந்த தத்துவத்துடன் வாழும் மனிதன், அப்படித்தானே?그러니깐 사람이라는 것은 영생의 희망을 갖고 사는 사람이 가장 위대한 철학을 가지고 사는 사람이죠?
90ஆகவே, 영생ின் தத்துவத்துடன் வாழும் மனிதன் எப்போதும் மனநிறைவுடன் இருப்பதால், காரியங்கள் நன்றாக நடந்தாலும் நன்றி செலுத்துகிறான், நடக்கவில்லை என்றாலும் நன்றி செலுத்துகிறான்.그래서 영생의 철학을 갖고 사는 사람은 항상 마음이 만족하기 때문에 이제 일이 잘 돼도 감사하고 안 되어도 감사합니다.
91காரியங்கள் நடக்காதபோதும் ஏன் நன்றி செலுத்துகிறார்கள் என்றால், நடக்காததால் மீண்டும் ஒரு புதிய தொடக்கத்தை ஆரம்பிக்கக்கூடிய ஒரு வெடிக்கும் சக்தி உருவாகிறது; அத்தகைய வெடிக்கும் சக்தியை அது உருவாக்குவதால், நன்றி செலுத்துவார்களா, மாட்டார்களா?안돼도 왜 감사하냐 하면, 안 됨으로써 다시 새출발할 수 있는 그러한 폭발적인 힘이 생기니까, 그러한 폭발적인 힘이 생기게끔 만들어 주니까 감사해, 안 감사해?
92நன்றி செலுத்துவார்கள், அப்படித்தானே? இல்லையா?감사하죠. 그래요 안 그래요.
93ஆகவே, ஒரு மனிதன் எப்போதும் சரியான விழுமியங்களுடன் வாழ வேண்டும்.그래서 바로 사람이라는 것은 항상 이제 올바른 가치관을 가지고 살아야 되는 것입니다.
94நான் 영생ின் நம்பிக்கையுடன் வாழ்வது மதிப்புமிக்கதா, அல்லது 영생ின் நம்பிக்கையின்றி சும்மா வாழ்வது மதிப்புமிக்கதா என்று தீர்மானித்தால், உடனடியாகப் பதில் கிடைக்குமல்லவா?내가 영생의 희망을 가지고 사는 것이 가치가 있는 것이냐 그렇지 않으면 내가 영생의 희망 없이 그냥 무위도식하면서 사는 것이 가치가 있는 것이냐 하는 것을 판단하면 즉각 답이 나오죠.
95ஆகவே, 영생ின் நம்பிக்கையை நாம் கொண்டிருக்க வேண்டுமா, வேண்டாமா?그러니까 영생의 희망을 가져야되, 안 갖어야되?
96영생ின் நம்பிக்கையை நாம் கொண்டிருக்க வேண்டும்.영생의 희망을 가져야죠.