چگونه شاد زندگی کنیم.

1در این دنیا دو نوع انسان وجود دارد.이 세상에는 두 가지 종류의 사람이 있습니다.

2در نتیجه، اگر بحث کنیم، انسان‌های بدبخت وجود دارند و انسان‌های خوشبخت نیز وجود دارند.결과적으로 논해서 불행한 사람이 있는가 하면 행복한 사람이 있는 것입니다.

3خوشبختی چیزی است که از درون قلب می‌آید، خوشبختی به این معنا نیست که شرایط زندگی خوب باشد و به همین دلیل خوشبخت باشیم.행복이라는 것은 마음속에서 나오는 것이지 행복이라는 것은 이제 생활환경이 좋아서 행복한 것이 아닙니다.

4برای اینکه دل شاد و خرم و خوشبخت باشد، آن شخص باید همیشه دلی شاد داشته باشد تا خوشبخت باشد.마음이 기쁘고 즐겁고 행복해야, 그 사람이 마음이 항상 기뻐야 행복한 것이지.

5اگر دل آن شخص همیشه غمگین باشد یا اگر آن شخص در میان گلایه و نارضایتی زندگی کند، آن شخص بدبخت است.그 사람 마음이 항상 슬프거나 그 사람 마음이 불평불만 속에서 살면 그 사람은 불행한 사람입니다.

6بنابراین، انسان وقتی به کسی نگاه می‌کند که زندگی خوشبختی را سپری می‌کند، می‌بیند که فلسفه زندگی درستی دارد.그래서 사람이라는 것은 행복한 삶을 영유하는 사람을 보면 올바른 인생철학이 서 있는 것입니다.

7فلسفه زندگی درست تنها در کسی وجود دارد که ارزش‌هایش تثبیت شده باشد.올바른 인생철학이라는 것은 가치관이 성립된 사람에게만 있는 것입니다.

8به عبارت دیگر، در زندگی انسان، کسانی هستند که در دل خود راضی‌اند و کسانی هستند که کمبود دارند.말하자면 사람이 살아가는 데 있어서 마음에 만족한 사람이 있고 부족한 사람이 있습니다.

9این رضایت تماماً در کسی است که ارزش‌ها را دارد، و کسی که ارزش‌ها را ندارد، دل راضی ندارد.그것이 전부 가치관이 있는 사람에게 만족함이 있는 것이지, 가치관이 없는 사람에게는 만족한 마음이 없는 것입니다.

10تثبیت ارزش‌ها تنها در امید به 영생 است، و برای کسی که امید ندارد، ارزش‌ها تثبیت نمی‌شوند.가치 성립이라는 것은 영생의 희망 속에서만이 있는 것이지 희망이 없는 사람에게는 가치 성립이 되지 않습니다.

11بنابراین، برای اینکه ارزش‌های دل تثبیت شود، باید امید وجود داشته باشد، شما همه با امید به 영생 به 승리제단 می‌آیید، درست است؟그래서 마음의 가치 성립을 이룩하려면 희망이 있어야 하는데, 여러분들이 영생의 희망을 가지고 승리제단 나오고 있죠?

12کسی هست که امید به 영생 نداشته باشد؟ نیست، درست است؟영생의 희망이 없는 사람 있어요? 없죠.

13در واقع، ارزش‌ها تنها برای کسی تثبیت می‌شوند که امید به 영생 دارد.바로 사람은 영생의 희망이 있는 사람에게만 가치 성립이 되는 것입니다.

14بنابراین، کسی که ارزش‌های ثابت و استواری دارد، می‌تواند زندگی خوشبختی را سپری کند.그래서 가치관이 확고부동하게, 있는 사람이 바로 행복한 생활을 영유할 수가 있다는 것입니다.

15چرا اینطور است؟ زیرا کسانی که با امید به 영생 زندگی می‌کنند، ارزش‌های 영생 در آن‌ها تثبیت می‌شود.왜 그러냐 하면 영생의 희망을 갖고 사는 사람들은 영생의 가치관이 성립되는 것입니다.

16به عبارت دیگر، حتی اگر من رنج بکشم، چون فکر می‌کنم در راه 영생 رنج می‌کشم، آیا در دل خود راضی خواهم بود یا نه؟말하자면 내가 고생을 해도 영생의 길을 가기 때문에 고생한다고 생각하기 때문에 고생을 해도 마음속으로는 만족할까요, 만족하지 않을까요?

17راضی خواهم بود، درست است؟만족하죠.

18بنابراین، فلسفه زندگی انسان باید درست باشد، تنها در این صورت است که آن شخص می‌تواند خوشبختانه در این دنیا زندگی کند.그래서 사람이 그 인생철학이 똑바로 서야 그래야 바로 그 사람이 행복하게 세상을 사는 것입니다.

19کسی که فلسفه زندگی‌اش درست نیست، به خصوص هرچه نادان‌تر باشد، مجبور است زندگی بی‌کاری و مفت‌خوری داشته باشد.인생철학이 바로 서지 못한 사람은 무식한 사람일수록 무위도식하는 생활을 하게 되어있습니다.

20چون فقط به خوردن تکیه می‌کنند، وقتی سیر می‌خورند راضی می‌شوند، و وقتی گرسنه می‌شوند، فقط تلاش می‌کنند تا گرسنگی خود را برطرف کنند.먹는 거에만 의지해서 살기 때문에 배불리 먹으면 만족을 하고, 배가 고프면 그냥 배고픈 것을 채우려고 애를 쓰고 기를 씁니다.

21بنابراین از دزدی هم ابایی ندارند و به خانه همسایه می‌روند و دزدی می‌کنند.그러니까 도둑질도 마다하지 않고, 이웃집에 가서 도둑질도 하게 되는 것입니다.

22اما کسی که فلسفه زندگی‌اش درست است، اگر چیزی از دیگری را بردارد، آیا دل آن شخص وقتی متوجه شود که مالش گم شده، درد می‌گیرد یا نه؟그러나 사람이 인생철학이 바로 서 있는 사람은 남의 것을 가지면 그 사람이 자기 것을 잊어버렸을 때 마음이 아플까요, 안 아플까요?

23دلش درد می‌گیرد، درست است؟마음이 아프겠죠?

24پس، کسی که مال دیگری را دزدیده، دلش نگران خواهد بود یا نه؟그러면 남의 것을 훔친 사람은 마음이 불안할까, 안 불안할까?

25چون نگران است، حتی وقتی می‌خوابد، آیا با پاهای جمع شده می‌خوابد یا با پاهای دراز؟불안하니까, 잠잘 때에도 다리를 오그리고 잘까요, 펴고 잘까요?

26با پاهای جمع شده می‌خوابد، درست است؟다리를 오그리고 자죠?

27پس، چرا دنیا را اینگونه زندگی می‌کنند؟그래서 바로 세상을 왜 그렇게 사느냐 이것입니다.

28چرا در دنیایی که می‌توانند هر چقدر که می‌خواهند پاهایشان را دراز کنند و آزادانه زندگی کنند، اینقدر با اضطراب زندگی می‌کنند؟ متوجه شدید؟세상을 얼마든지 다리를 뻗고 자유자재로 살 수 있는 세상을 왜 그렇게 불안하게 사느냐 이것입니다. 아시겠습니까?

29بنابراین، چون انسان نادان است، فلسفه درستی در او تثبیت نشده است.그러니까 바로 사람이 무식하니까 올바른 철학이 확립되어 있지 않은 것입니다.

30انسان، حالا همانطور که بود، کسانی که از کودکی آموزش دیده‌اند و بزرگ شده‌اند، دیدگاه‌های اخلاقی و فلسفه زندگی‌شان تثبیت شده است.사람이라는 것은, 이제 그대로, 그 어려서부터 교육을 받고 자란 사람들은 그 도덕관이나 인생철학이 확립되어 있습니다.

31پس، اگر من مال آن شخص را بردارم، فکر می‌کنم که آن شخص که آن را از دست داده چقدر دلش درد می‌گیرد، و حتی اگر با نیت دزدی وارد شده باشم، مجبورم برگردم. درست است؟그래서 바로 내가 저 사람 것을 가지면, 잃어버린 그 사람이 얼마나 마음이 아파할지 생각하고 훔칠 마음을 가지고 들어갔지만 되돌아 나오게 되어있는 것입니다. 그렇죠?

32بنابراین، انسان نباید در دنیا با اضطراب زندگی کند،그래서 사람이라는 것은 세상을 불안하게 살지 말고,

33انسان، در این دنیا، حالا همانطور که بود، باید به گونه‌ای باشد که همیشه با قلبی شکرگزار و راضی زندگی کند؛ تنها در این صورت است که همه چیز همانطور که بود خوب پیش خواهد رفت.사람이라는 것은, 이 세상을, 이제 그대로, 항상 감사하며 만족한 마음을 가지고 사는 이러한 사람이 되어야 그대로 모든 일이 잘되게 되어있는 것입니다.

34اگر کسی دلی نگران داشته باشد، آیا این نگرانی در چهره‌اش ظاهر می‌شود یا نه؟불안한 마음을 가지면, 얼굴에 불안한 마음 가진 것이 나타날까, 안 나타날까?

35ظاهر می‌شود، درست است؟나타나죠.

36بنابراین، حتی اگر مردم بخواهند معامله کنند یا با کسی ارتباط برقرار کنند، وقتی به چهره‌اش نگاه می‌کنند، می‌بینند که حالتی از نگرانی و دلی پر از ترس دارد، پس آیا چهره‌اش زشت خواهد بود یا زیبا؟그래서 사람들이 거래를 하려고 상대를 하려고 해도 얼굴을 보니까 불안한 마음을 갖은 상태고, 공포에 질린 마음을 가지고 있는 고로 인상이 흉측할까, 아름다울까?

37زشت خواهد بود، درست است؟흉측하죠.

38به همین دلیل، حتی اگر بخواهند با آن شخص معامله کنند، اگر چهره‌اش زشت باشد، آیا برمی‌گردند یا نه؟그러기 때문에 그 사람을 상대로 해서 거래를 하려고 하더라도, 인상이 흉측하면 돌아서, 안 돌아서?

39برمی‌گردند، درست است؟돌아서죠.

40بنابراین، کسی که همیشه در امید زندگی می‌کند، آیا آرامش خاطر دارد یا نه؟그래서 사람이 항상 희망 속에서 사는 사람은 마음의 여유가 있어요, 마음의 여유가 없어요?

41آرامش خاطر دارد، درست است؟마음의 여유가 있죠.

42کسی که آرامش خاطر دارد، آیا لبخند بر چهره‌اش می‌نشیند یا ترس؟마음의 여유가 있는 사람은 얼굴에 미소가 띠어요, 얼굴에 공포가 띠어요?

43لبخند می‌نشیند، درست است؟미소가 띠죠.

44بنابراین، انسان باید همیشه امید داشته باشد، و انسان باید با فلسفه زندگی محکمی زندگی کند؛ تنها در این صورت است که آن شخص در این دنیا با رضایت زندگی خواهد کرد و در این دنیا خوشبختانه زندگی خواهد کرد.그래서 항상 사람은 희망을 갖고, 사람은 확실한 인생철학을 갖고 살아야 그래야 그 사람이 세상을 만족하게 살게 되어있고, 이 세상을 행복하게 살게 되어있는 것입니다.

45بنابراین، دلیل عمر طولانی یا کوتاه این است که کسانی که عمر طولانی ندارند، دلشان نگران و مضطرب است و همیشه شادی ندارند، پس همیشه در ترس زندگی می‌کنند.그래서 오래 살고 오래 못 사는 이유가, 오래 못사는 사람은 마음이 불안하고 초조해서 항상 그 마음이 기쁨이 없기 때문에 항상 공포 속에서 사는 거죠.

46چنین شخصی، کسی که همیشه در ترس زندگی می‌کند، خونش فاسد می‌شود.그런 사람은 항상 공포 속에서 사는 사람은 피가 썩습니다.

47کسی که خونش فاسد می‌شود، چهره‌اش تیره و تار می‌شود و قیافه‌اش به یک قیافه بسیار زشت تغییر می‌کند.피가 썩는 사람은 얼굴이 거무죽죽해져 가면서 인상이 아주 흉측한 인상으로 변해가는 것입니다.

48بنابراین، در جوانی زیاد ظاهر نمی‌شود، اما وقتی سن شخص به حد متوسط یا بالاتر می‌رسد، حالت روحی او در چهره‌اش ظاهر می‌شود.그래서 젊었을 때는 별로 나타나지 않지만 나이가 어느 정도 중년 급 이상 먹으면 그 사람의 마음 상태가 얼굴에 나타나게 되어있는 것입니다.

49بنابراین، وقتی انسان به سن متوسط یا بالاتر می‌رسد، چهره‌اش به طور طبیعی بد می‌شود، پس دوستان نزدیک قطع رابطه می‌کنند و همسایگان نزدیک از او دوری می‌کنند. همینطور است، نه؟그래서 사람이 중년 급 이상만 되면 자연이 인상이 나빠지니까, 가까웠던 친구가 끊어지고, 또 가까이 지내던 이웃사촌이 멀리하게 되는 것입니다. 그래요, 안 그래요?

50بنابراین، این دنیا تنها با همکاری متقابل قابل زندگی است؛ اگر همکاری متقابل نباشد، نمی‌توان در دنیا زندگی کرد.그래서 바로 세상은 서로 협조가 되어야 살아가는 것이지 서로가 협조가 안 되면 세상을 살아갈 수가 없는 것입니다.

51پس حالا، حتی اگر شما بشارت دهید، بشارت تنها زمانی اتفاق می‌افتد که کسی که آن را دریافت می‌کند، برای شنیدن همکاری کند؛ اگر کسی سرش را برگرداند و نخواهد گوش دهد، هر چقدر هم که حرف بزنید، گوش می‌دهد؟그래서 이제 여러분들이 전도를 해도 전도를 받는 사람이 이제 들으려고 협조를 해야 전도가 되는 것이지, 안 들으려고 고개를 돌린 사람한테 암만 이야기해 봐야 들어요?

52گوش نمی‌دهد.안 듣는 것입니다.

53ما باید فکر کنیم که چرا اینگونه شده است.왜 그렇게끔 됐느냐 하는 것을 우리는 생각할 필요가 있는 것입니다.

54چهره من، در واقع، چهره انسان، مانند صفحه‌ای است که دل را ترسیم می‌کند، دلی را که همانطور که هست نشان می‌دهد.내 얼굴이 바로 사람의 얼굴이라는 것은 마음을 그리는, 마음을 그대로 나타내는 그러한 화면과 같습니다.

55به همین دلیل، کسی که چهره‌اش همیشه لبخند دارد و همیشه خنده رضایت‌بخشی بر لب دارد، آیا چهره‌اش خوب است یا نه؟그러기 때문에 얼굴이 항상 미소를 띠면서 항상 만족한 웃음을 띠우는 사람은 인상이 좋아요, 안 좋아요?

56چهره‌اش خوب است، درست است.인상이 좋지요.

57اما کسی که دلش همیشه نگران است و همیشه در ترس از چیزی زندگی می‌کند، آیا چهره‌اش بدتر می‌شود یا بهتر؟그러나 항상 마음이 불안하고 항상 무엇엔가 쫓기는 공포 속에서 사는 사람은 인상이 나빠질까, 좋아질까?

58بدتر می‌شود، درست است.나빠지는 거죠.

59او هر چقدر هم تلاش کند که چهره‌اش را خوب نشان دهد، اگر دلش همیشه از اضطراب می‌لرزد، و دلش همیشه در میان گلایه و نارضایتی زندگی می‌کند، آیا چهره‌اش چروک می‌شود یا نه؟자기는 아무리 인상을 좋게 하려고 노력을 해도 마음이 항상 불안에 떨고, 마음이 항상 불평불만 속에서 사는 사람은 얼굴이 찌그러질까, 안 찌그러질까?

60هر چقدر هم که بخواهد با آرایش زیبا شود، زیبا نمی‌شود، و چهره‌اش مدام چروک می‌شود و چین و چروک بیشتری پیدا می‌کند، پس چهره‌اش بد می‌شود یا نه؟아무리 예쁘게 하려고 화장을 해도 예뻐지지 않고, 그 얼굴이 자꾸 찌그러져서 주름살이 자꾸 생기니까 인상이 나빠져, 안 나빠져?

61بد می‌شود، درست است.나빠지죠.

62بنابراین، نیازی نیست که انسان فقط به آرایش کردن توجه کند.그래서 사람이 화장을 하는 데만 치중할 필요가 없는 것입니다.

63اول، منظورم این است که دلتان را آرایش کنید.우선 마음의 화장을 하시라 이 말입니다.

64اگر دلتان را آرایش کنید، دلتان شکوفا می‌شود و همیشه به دوردست‌ها نگاه می‌کنید، و اگر انسان زندگی‌ای داشته باشد که حداقل ۱۰، ۱۰۰، ۲۰۰ سال و تا ابدیت به آینده نگاه کند، دل انسان بی‌نهایت بزرگ می‌شود.마음의 화장을 하면 마음을 활짝 피고 항상 멀리 내다보고, 적어도 사람은 10년 100년 200년을 내다보고 영원무궁토록 내다보는 생활을 하면 사람의 마음이 한없이 커지는 것입니다.

65دل انسان مانند بادکنک لاستیکی است؛ اگر آن را بزرگ کنید، هر چقدر که بخواهید بزرگ می‌شود.인간의 마음이라는 것은 고무풍선과 같아서 마음을 키우면 얼마든지 커지는 것입니다.

66بنابراین، اگر انسان امید داشته باشد، دلش به همان اندازه که امید دارد، بزرگ‌تر می‌شود.그래서 사람이 희망을 가지면 희망을 갖는 것만큼 그 마음은 점점 커지는 것입니다.

67بنابراین، وقتی انسان زندگی می‌کند، به طور طبیعی زندگی خوشبختی خواهد داشت.그래서 사람이 생활을 할 때에 자연히 행복한 생활을 하게 되어있는 것입니다.

68زندگی خوشبخت گلی است که در دل راضی شکوفا می‌شود. دل راضی.행복한 생활이라는 것은 만족한 마음속에서 피는 꽃입니다. 만족한 마음.

69پس، اگر به واقعیت راضی باشید، همیشه نسبت به واقعیت‌هایی که با آن‌ها روبرو می‌شوید گلایه و نارضایتی نداشته باشید، همیشه راضی باشید و همیشه با شکرگزاری نسبت به 하나님 زندگی کنید، چهره‌تان مانند گل شکوفا می‌شود.그러니까 현실에 만족을 하고, 항상 부딪치는 현실에 불평불만을 안 갖고, 항상 만족하고 하나님한테 항상 감사하면서 생활하게 되면, 얼굴이 꽃처럼 피게 되는 것입니다.

70بنابراین، می‌شنوید که می‌گویند چهره‌تان برای سن‌تان جوان است.그래서 얼굴이 당신은 나이답지 않게 젊다는 말을 듣는 것입니다.

71کسانی هستند که چنین حرف‌هایی می‌شنوند، درست است؟그런 말 듣는 사람 있죠?

72می‌شنوید که می‌گویند «برای سن‌تان جوان هستید»، «چهره‌تان واقعاً خوب است»، درست است؟ مواقعی هست که چنین حرف‌هایی را می‌شنوید؟나이답지 않게 젊었다, 참 인상이 좋다, 하는 말을, 그런 말을 들을 때가 있죠?

73چرا اینطور است؟ به این دلیل است که دل زیباست.그것이 왜 그러냐 하면 마음이 아름답기 때문에 그렇습니다.

74اگر دلتان همیشه وضعیت برادر را وضعیت خودتان بداند، بدن برادر را بدن خودتان بداند، و برادر را مانند 하나님 احترام بگذارد و خدمت کند، آنگاه دلتان فوراً شاد می‌شود. متوجه شدید؟마음이 항상 형제의 사정을 내 사정으로 여기고, 형제의 몸을 내 몸으로 여기고, 형제를 하나님처럼 존경하고 섬기게 되면, 바로 내 마음이 기뻐지는 것입니다. 아시겠습니까?

75چرا شاد می‌شود؟ زیرا اگر به طرف مقابل احترام بگذارید و به او خدمت کنید، آیا طرف مقابل هم به تبع آن به شما خدمت می‌کند، احترام می‌گذارد، یا احترام نمی‌گذارد؟왜 기뻐지냐 하면 상대방을 존경하고 상대방을 섬기게 되면 상대방도 따라서 나를 섬겨요, 공경해요, 공경 안 해요?

76احترام می‌گذارد، درست است.공경하죠.

77پس، به طور طبیعی، شاد می‌شوید یا نه؟그러니깐 자연히 기뻐져요, 안 기뻐져요?

78تفاوت بین کسی که در شادی زندگی می‌کند و کسی که در عدم شادی زندگی می‌کند، تفاوت آسمان و زمین است.기뻐하는 가운데 생활하는 사람과 기뻐하지 않는 가운데 생활하는 사람의 차이는 하늘과 땅 차이입니다.

79کسی که در شادی زندگی می‌کند همیشه راضی است، بنابراین اگر دلی راضی داشته باشد، چهره‌اش سفید شکوفا می‌شود. چهره‌اش سفید شکوفا می‌شود.기뻐하는 가운데 생활하는 사람은 항상 만족하기 때문에 얼굴이 만족한 마음을 가지면 얼굴이 하얗게 핍니다. 얼굴이 하얗게 펴요.

80اما کسی که گلایه و نارضایتی دارد یا با دلی که در ترس تعقیب می‌شود زندگی می‌کند، دلش همیشه سیاه و نگران است، پس چهره‌اش سیاه و رنگ پوستش به تدریج تیره می‌شود.그러나 불평불만을 갖거나 그렇지 않으면 공포 속에서 쫓기는 마음을 가지고 사는 사람은 마음이 시커먼 마음이 항상 불안하니까 얼굴이 시커멓고 얼굴색이 점점 어두워지는 것입니다.

81بنابراین، حرف‌هایی که درباره خوب یا بد بودن چهره‌تان می‌شنوید، به این بستگی دارد که دلتان راضی است یا نگران.그래서 여러분들이 인상이 좋다 나쁘다 하는 소리가 어디서 나오냐 하면 마음이 만족하다, 마음이 불안하다 하는데 달려있는 것입니다.

82بنابراین، همیشه در کتاب مقدس نوشته شده است که «نگران فردای خود نباشید»، درست است؟그래서 사람이라는 것은 항상 성경 속에 뭐라고 쓰여 있냐 하면 내일 일을 염려하지 말라고 쓰여 있죠?

83گفته شده است: «نگران فردای خود نباشید، زیرا هر روز نگرانی‌های خاص خود را دارد»، درست است؟내일 일을 염려하지 말고 그날의 일은 그날에 족하니라 하였죠.

84بنابراین، چون انسان همیشه در واقعیت زندگی می‌کند، باید با رضایت در واقعیت زندگی کند؛ در میان دل راضی در واقعیت است که مال دنیا پیدا می‌شود، پول دنیا پیدا می‌شود، و همه چیزهای خواستنی دنیا پیش روی او می‌آید.그러니깐 항상 사람은 현실 속에서 살기 때문에 현실에 만족을 하고 살아야, 현실 속에서 만족한 마음 가운데서 세상의 물질도 생기고, 세상의 돈도 생기고, 세상의 모든 원하는 것이 내 앞에 오게 되어있는 것입니다.

85به همین دلیل، انسان همیشه با تک‌روی و اینکه تنها خودش را برتر بداند، برتر نیست.그러기 때문에 사람이라는 것은 항상 독불장군으로 혼자만 잘랐다고 해서 잘난 것이 아닙니다.

86انسان برتر کسی است که بسیاری او را انسان بزرگ و برتر بنامند؛ آیا فقط با اینکه خودش را برتر بداند، برتر می‌شود؟잘난 사람은 여러 사람이 위대한 사람이라고 잘난 사람이라고 해주어야 잘나는 거지 혼자만 잘났다고 해서 잘나져요?

87نمی‌شود.안 잘나져요.

88به همین دلیل، انسان باید همیشه، همیشه خود را فروتن کند، به دیگران احترام بگذارد، آن‌ها را مانند 하나님 بداند و با فلسفه‌ای زندگی کند که همیشه مانند 하나님 به آن‌ها خدمت کند؛ تنها در این صورت است که ارزش آن شخص بالا می‌رود و وجود او به یک وجود بزرگ تبدیل می‌شود. متوجه شدید؟그러기 때문에 사람이라는 것은 항상, 항상 자신을 낮추고 상대방을 존경하고 하나님처럼 여기면서 항상 하나님처럼 섬기면서 사는 철학을 가지고 살아야, 그 사람이 가치가 올라가고 그 사람의 존재가 위대한 존재로 되고 마는 것입니다. 아시겠습니까?

89پس، کسی که با امید به 영생 زندگی می‌کند، کسی است که با بزرگترین فلسفه زندگی می‌کند، درست است؟그러니깐 사람이라는 것은 영생의 희망을 갖고 사는 사람이 가장 위대한 철학을 가지고 사는 사람이죠?

90بنابراین، کسی که با فلسفه 영생 زندگی می‌کند، همیشه دلش راضی است، پس چه کارها خوب پیش برود و چه نرود، شکرگزار است.그래서 영생의 철학을 갖고 사는 사람은 항상 마음이 만족하기 때문에 이제 일이 잘 돼도 감사하고 안 되어도 감사합니다.

91چرا حتی اگر کارها خوب پیش نرود، شکرگزار است؟ زیرا با خوب پیش نرفتن، نیرویی انفجاری برای شروعی دوباره ایجاد می‌شود، و چون چنین نیروی انفجاری ایجاد می‌کند، شکرگزار است یا نه؟안돼도 왜 감사하냐 하면, 안 됨으로써 다시 새출발할 수 있는 그러한 폭발적인 힘이 생기니까, 그러한 폭발적인 힘이 생기게끔 만들어 주니까 감사해, 안 감사해?

92شکرگزار است، درست است. همینطور است یا نه؟감사하죠. 그래요 안 그래요.

93بنابراین، انسان باید همیشه با ارزش‌های درست زندگی کند.그래서 바로 사람이라는 것은 항상 이제 올바른 가치관을 가지고 살아야 되는 것입니다.

94اگر قضاوت کنید که آیا زندگی با امید به 영생 ارزشمند است یا زندگی بی‌کار و مفت‌خور بدون امید به 영생 ارزشمند است، فوراً پاسخ پیدا می‌شود، درست است؟내가 영생의 희망을 가지고 사는 것이 가치가 있는 것이냐 그렇지 않으면 내가 영생의 희망 없이 그냥 무위도식하면서 사는 것이 가치가 있는 것이냐 하는 것을 판단하면 즉각 답이 나오죠.

95پس، باید امید به 영생 داشته باشید یا نه؟그러니까 영생의 희망을 가져야되, 안 갖어야되?

96باید امید به 영생 داشته باشید، درست است.영생의 희망을 가져야죠.