کسی که امید ندارد، به بیماری مهلک مبتلا می‌شود

1이 사람 در طول ۷۲ سال زندگی خود در این دنیا، وضعیت روحی افراد در حال مرگ را بررسی کرده و تحقیق کرده است که افراد در حال مرگ عموماً با چه حالتی از دنیا می‌روند.이 사람은 이 세상을 72년간 살면서 죽는 사람의 마음 상태를, 죽는 사람이 공통적으로 어떤 마음을 가지고 있을 때 죽는가 하는 것을 이 사람은 72 평생을 살면서 연구했습니다.

2چرا می‌میرند؟왜 죽는가?

3معمولاً حتی کسانی که به بیماری‌های کشنده مبتلا می‌شوند، چرا به آن مبتلا می‌شوند؟대개 죽을병에 걸리는 사람도 왜 죽을병에 걸리는가?

4در حالی که دیگران به بیماری‌های کشنده مبتلا نمی‌شوند، این شخص همیشه بررسی کرده است که چرا فرد مبتلا به بیماری کشنده، به آن مبتلا می‌شود.다른 사람들은 죽을병에 안 걸리는데, 이 죽을병 걸린 사람은 죽을병에 왜 걸리는지 이것을 늘 살펴봤습니다.

5بنابراین، 이 사람 عمداً به سراغ افراد مبتلا به بیماری کشنده رفته و وضعیت روحی آنها را معاینه کرده است.그래서 죽을병에 걸린 사람을 일부러 찾아가서 마음 상태를 이 사람은 검진을 해봤습니다.

6اما یکسان است.그런데 똑같아요.

7وضعیت روحی آن فرد در حال مرگ اینگونه است که امیدی ندارد.그 죽을 사람의 마음이 어떠냐 하면 희망이 없습니다.

8اگر امید نباشد، حتماً می‌میرد.희망이 없으면 반드시 죽습니다.

9همچنین، به فردی که امید ندارد، بیماری کشنده دست می‌دهد.또 희망이 없는 사람에게 죽을 병에 걸립니다.

10کسی که امید به فردا ندارد، خونش فوراً به شدت فاسد می‌شود.내일의 희망이 없는 사람은 바로 피가 푹푹 썩습니다.

11بنابراین، خون فاسد سلول‌های سرطانی را ایجاد می‌کند.그래서 썩은 피가 암세포를 유발하는 겁니다.

12بنابراین، اگر به افراد مبتلا به بیماری‌هایی مانند تومور مغزی نگاه کنید، امیدی ندارند.그래서 뇌종양 같은 병에 걸린 사람도 보면 희망이 없습니다.

13چون همیشه با روحیه‌ای ناامید زندگی می‌کنند، هم به بیماری تومور مغزی مبتلا می‌شوند و هم به همان صورت به سرطان مبتلا شده و می‌میرند.항상 절망적인 마음을 가지고 생활하기 때문에 그 뇌종양 병에 걸리기도 하고 그대로 암 병에 걸려서 죽습니다.