பாவத்தைப் பற்றிய கோட்பாடு அதிகாரம் 4

மனிதன் ஒரு விலங்கு அல்ல

1மனிதர்கள் விலங்குகளைப் போலல்லாமல், சிந்திக்கக்கூடிய ஜீவிகள்.사람은 동물과 달라서 생각이 있는 존재입니다.

2சிந்திக்கும் திறன் என்பது, சரியானதையும் தவறானதையும் பிரித்தறியும் பகுத்தறிவு இருப்பதைக் குறிக்கிறது.생각이 있다는 것은 옳고 그른 것을 구분할 수 있는 분별력이 있다는 것입니다.

3உலகிலுள்ள விலங்குகளுக்குச் சிந்தனை இல்லை.세상의 동물들은 생각이 없습니다.

4அதனால்தான், சரியானதையும் தவறானதையும் அவற்றால் பிரித்தறிய முடியாது.그렇기 때문에 옳고 그른 것을 구분하지 못합니다.

5மனிதர்களுக்குச் சிந்தனையும் நினைவாற்றலும் இருப்பதால், கடந்த காலத்தில் வாழ்ந்ததை நினைவில் வைத்து, கடந்த காலத்தில் வார்த்தை கேட்கப்பட்டதால், கடந்த காலத்தில் கேட்ட வார்த்தையையும் தற்போது கேட்டுக்கொண்டிருக்கும் வார்த்தையையும் பிரித்தறிந்து, எடைபோட்டு, சரியானதையும் தவறானதையும் தீர்மானிக்கும் திறன் மனிதனின் சிந்தனைத் திறனாகும்.사람은 생각이 있고 기억력이 있기 때문에, 과거에 생활하던 것을 기억하고, 과거에 말씀이 들려왔던 고로, 과거에 들은 말씀과 현재 듣고 있는 말씀과 구분해서 재보고 옳고 그른 것을 판단할 수 있는 것이 사람의 사고력입니다.

6சிந்தனைத் திறன், ஒரு நபர் துல்லியமான தீர்மானங்களைச் செய்து, சரியானதையும் தவறானதையும் பிரித்தறிய வேண்டுமானால், விழுமியங்கள் நிலைநாட்டப்பட வேண்டும்; அப்பொழுதுதான் சரியான தீர்மானங்களைச் செய்ய முடியும்.사고력, 사람이 정확한 판단을 하고 옳고 그른 것을 구분하려면 가치관이 확립되어야, 그래야 올바른 판단을 할 수가 있다는 것입니다.

7விழுமியங்கள் நிலைநாட்டப்படவில்லை என்றால், சரியானதையும் தவறானதையும் பிரித்தறிய முடியாது.가치관이 확립되어 있지 않으면 옳고 그른 것을 구분할 수가 없습니다.

8விழுமியங்கள் என்பது உயிர்ச்சக்தியில் உள்ளவை; வாழும் மனிதர்களுக்குள்ளேயே விழுமியங்கள் உருவாகும்; இறந்தவர்களுக்கு விழுமியங்கள் இல்லை.가치관이라는 것은 생명 속에 있는 것이지, 산 사람 속에서나 가치관이 성립되는 것이지, 죽은 사람에게는 가치관이 없는 것입니다.