해와이긴자

하나님 ابراهیم به اسحاق، یعقوب و دان منتقل شد و پنهان ماند تا اینکه در زمان آخر، 영모님 پارک ته-سون، که برای پنجمین بار ظاهر شد، او را یافت. او ششمین شخصیت اصلی است.

او دستورات 영모님 را از طریق رؤیاهایی شبیه تله‌پاتی دریافت کرد و در اتاق خلوتی که مانند بیابانی بایر بود، بر رنج‌های ناگفتنی غلبه کرد و به مدت ۱۸ سال زندگی دعایی داشت. پس از تلاش‌های مکرر برای ساختن «پیروز»، سرانجام در ۱۵ اکتبر ۱۹۸۰، «پیروز» را کامل کرد. آن «پیروز»، هفتمین شخصیت اصلی، یعنی 구세주 است.

هنگامی که با «پیروز حوا» ملاقات می‌کردند، حتی کسانی که معمولاً خواب نمی‌دیدند، خواب می‌دیدند. از طریق داستان‌های آن خواب‌ها، تمام افکار و گناهانشان آشکار می‌شد و با سرزنش، دلجویی یا تنبیه، اتاق خلوت را به شدت اداره می‌کرد تا از گناه کردن جلوگیری شود.

به ویژه در مورد آقای 조희성، که نامزد «پیروز آدم» بود، از آنجا که افکار او همیشه خوانده می‌شد، اگر حتی برای لحظه‌ای فکرش منحرف می‌شد، فوراً در همان لحظه متوجه می‌شد و مجازات تعیین می‌گردید.

زندگی دعایی در اتاق خلوت، آزادی فکر نداشت. اگر حتی برای لحظه‌ای به افکار خودم می‌پرداختم، «پیروز حوا» فریادی می‌کشید که گویی تمام کوه‌های اطراف اتاق خلوت را پاره می‌کند، مجازات نازل می‌شد، و ساعت‌ها بر زمین می‌کوبید و زاری می‌کرد.

정신일도하사불성 (精神一到 何事不成) یک ضرب‌المثل قدیمی وجود دارد به این معنی که «اگر ذهن خود را بر یک چیز متمرکز کنید، هیچ کاری نیست که نتوانید انجام دهید.»

تمرین در اتاق خلوت «پیروز حوا»، به بیان ساده، تمرینی برای تمرکز ذهن بود، اما زندگی ایمانی به شیوه ادیان سنتی، سطحی بود (مانند لیسیدن پوست هندوانه). تنها شخصیت اصلی که مهر هفتم را گشود، توانست به درستی به اصل مطلب بپردازد و استراتژی مؤثری را به کار گیرد.

بنابراین، اگر تمرکز بر 하나님 را به مدت ۲۱ روز بدون حتی یک ثانیه لرزش حفظ کنید، زیرا روح 마귀ی «من» که ذهن را پراکنده می‌کند، می‌میرد، روح اصلی به روح 하나님 تغییر می‌یابد، و این واقعیت است که فرد با 성령 دوباره متولد می‌شود.

اینکه تمرکز بر 하나님 در یک نقطه امکان‌پذیر شده است، به دلیل وجود 영모님 پارک ته-سون است که روح 하나님 را در خود جای داده است. زیرا نمی‌توان بر موجودی که وجود خارجی ندارد تمرکز کرد، و حتی اگر تمرکز شود، چیز جعلی به فیض متصل نمی‌شود.