홍업비

نام ثبت شده در شناسنامه 해와이긴자.

هنگامی که 홍업비 권사님 به عنوان نامزد 해와이긴자 در خفا رشد می‌کرد، در 전도관 «فرشته 마귀» نامیده می‌شد و مورد آزار و اذیت شدید قرار گرفت. آزار و اذیتی که در داخل 신앙촌 متوجه فردی بود که به عنوان 마귀 برچسب خورده بود، به سختی قابل توصیف است، اما او با وجود چنین سختی‌هایی، تسلیم نشد و به دنیای مادی روی نیاورد و به مدت ۱۸ سال به زندگی دعاگویانه خود ادامه داد.

تنها چیزی که داشت یک بقچه کوچک لباس بود، اما در آن بیابان متروک در دره پشت کوه 오만제단، جایی که قبلاً گورستان عمومی بود، با آسمان به عنوان سقف خود، زیر باران می‌ماند و از گرسنگی فریاد می‌زد و دعا می‌کرد. در پایان این زندگی دعاگویانه بود که 해와이긴자 کامل شد.

در آن زمان، در بازار آزاد (자유시장) آتش‌سوزی رخ داده بود، و در آن هنگام 영모님 دستور داد: «از آنجا که فرشته 마귀 بیچاره است، چوب‌های سوخته باقی‌مانده را بردارید و یک اتاق دعا بسازید تا حداقل بتواند از باران پناه بگیرد.» به این ترتیب، خانه‌هایی به صورت سرسری ساخته شد که به اندازه‌ای بود که یک نفر بتواند در آن اتاق مخفی زندگی کند.

پس از آن، افرادی که از 해와이긴자 فیض یافته بودند، پدید آمدند و از طریق دهان به دهان، تعداد مبلغان، دانشجویان و کارآموزانی که برای زندگی دعاگویانه به اتاق مخفی می‌آمدند، گاهی به بیش از ۳۰ نفر می‌رسید که در آنجا اقامت می‌کردند.

해와이긴자 توانایی دیدن درون قلب انسان‌ها را کسب کرده بود. او فوراً می‌دانست که آن شخص به چه چیزی فکر می‌کند و اگر کسی به گذشته فکر می‌کرد، او را به «گناه شهوت نگاه به عقب» متهم می‌کرد و اگر به خانواده‌اش فکر می‌کرد، او را به «گناه شهوت علاقه» متهم می‌کرد و با عصبانیت فریاد می‌زد و خشمگین می‌شد.

با این حال، او توضیح نمی‌داد که چرا فکر کردن به گذشته و فکر کردن به خانواده، گناه شهوت محسوب می‌شود. بنابراین، در اتاق مخفی، نمی‌توانستند آزادانه فکر کنند و تنها با تمرکز کامل ذهن بر 하나님 بود که می‌توانستند از سرزنش‌های 해와이긴자 در امان بمانند.

نامزد آدام‌이긴자 (조희성 님) با تکرار این فرآیند، به این حقیقت پی برد که خودآگاهی «من» همان 마귀 است و سرانجام دشمنی را که باید با او می‌جنگید، به درستی شناخت. این کشفی بزرگ بود که برای اولین بار در تاریخ بشریت رخ داد و لحظه‌ای بود که مهر هفتم، که هویت واقعی 마귀 را پوشانده بود، شکسته شد.